POEM
Gitmeyi bilir misiniz?İçiniz yana yana.Ayaklarınızı sürüye sürüye,Sevdiğiniz ve alıştığınız ne varsa ardınızda bırakarak
Bir gemi güvertesinde yol aldınız mı hiç?Kaç hasret, kaç ayrılık, kaç memleket sığdı bilir misiniz.?Biletleri tek gidiş, rotası belirsiz,Azığı keder olan yolculuklara çıktınız mı hiç?İçinizde bilmediğiniz topraklara bir vatan taşıdınız mı?
Onlar gittiler.İçlerine bir vatan saklayıp,Yanlarına anılarını aldılar.Hiç unutmamak içinBir daha asla göremeyecekleriŞehirlerine, köylerine son kez baktılar…
Binlerce göz, binlerce baş, el, yürek, kıpırdanan binlerce dudak sessizce veda ettiler.
Onlar kaybedilen bir ülkenin son kaleleri idiler.Birer birer yıkıldılar.Yandılar kül oldular.Küllerinden yeniden doğdular.
Size bir masal anlattılar.Dinlediniz mi?
MÜBADELE MASALI.
Muhacirler, kaybedilmiş topraklarımızın aziz hatıralarıdırlar.
Bana bir masal anlat babaİçinde dedem, Atam, ninem, annem, kardeşlerim, sen ve ben olayım.Göklerin sonsuz mavisinde çadır kuralım bulutlara.Uçalım kanatlanıp umutlarla yıldızlara.Saralım yaralı yürekleri sevgi ve merhametle…
İşte o zaman Kuş misali…Yeniden doğar ANKA
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE .